|
 Na północy Norwegii niewielka konkurencja na rynku pracy i przychylność urzędników dla przyjezdnych. Na południu więcej ofert pracy i miejsc, do których można wyskoczyć w weekend. Którą cześć Norwegii wybrać jako miejsce do osiedlenia się?
Kiedy jeden z poznańskich lekarzy otrzymał ofertę pracy na północy Norwegii, początkowo bardzo ucieszył się z perspektywy wysokiej pensji. Zarobki, jak na polskie warunki, oferowano niebotyczne. Mina mu zrzedła, gdy spojrzał na mapę. Jedyne duże miasto, jakie znalazł w promieniu wielu mil to Murmańsk. Nie dał się skusić na północną przygodę. Nie przekonały go ani argumenty o bajkowej zorzy polarnej, ani obietnica polowania na niedźwiedzia. - Do piekła nie jadę nawet za milion – stwierdził i wysłał CV do jednego ze szpitali w Oslo.
Zobacz galerię zdjęć z północnej Norwegii
Północ i południe to dwie różne Norwegie. Inny dialekt, inna kultura, inny sposób życia i przede wszystkim inny klimat. Kiedy na południu jeszcze grzeje jesienne słońce, na północy już panuje noc polarna. Co prawda zimą w Tromsø wskazania termometru nie różnią się bardzo od polskich, ale silne wiatry potrafią zamienić minus 10°C w odczuwalne minus 30°C, zaś na przykład w Karasjok minus 40°C na termometrach nie jest zjawiskiem niezwykłym.
Każdy z zakątków kusi turystów odmiennymi ofertami. Na południowym krańcu Norwegii mamy Oslo z jego bogatą ofertą kulturalną, na północnym Altę, w okolicach której odkryto tysiące rysunków naskalnych wpisanych obecnie na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Dla jednych największym magnesem są północne Lofoty, raj dla turystów i wędkarzy, dla innych stolica z siedzibą królewską i licznymi zimowymi imprezami sportowymi odbywającymi się w okolicach skoczni Holmenkollen.
W północnych okręgach administracyjnych Norland, Troms oraz Finnmark zajmujących jedną trzecią powierzchni Norwegii mieszka niespełna 10% populacji kraju. Powierzchnię większą niż 100 tys. km kwadratowych zamieszkuje mniej niż pół miliona ludzi. W południowych okręgach takich jak Akershus czy Vestfold zaludnienie jest już o wiele większe. Oslo jest co prawda jedną z najsłabiej zaludnionych stolic europejskich, ale jednocześnie charakteryzującą się najbardziej dynamicznym wzrostem.
Większość Polaków, którzy w Norwegii chcą zamieszkać na stałe, osiedliła się w południowych rejonach Norwegii, dość nieliczni na północy. I jednym i drugim zdarza się rozmyślać o przeprowadzce.
Dlaczego północ?
O północnej Norwegii krąży wiele mitów. Ponoć osadnicy dostają za darmo działki pod budowę domów – szepczą między sobą Polacy. Jak jest naprawdę?
- Północna Norwegia, czyli Finnmark i Nord-Troms oraz Svalbard (prowincja obejmująca archipelag, którego największą wyspą jest Spitzbergen) to raj podatkowy – mówi doradca personalny Anna Stankiewicz z firmy consultingowej ATS. - Na Svalbardzie podatki są najniższe na świecie i nie trafiają do kasy Królestwa Norwegii, tylko są przeznaczane na potrzeby mieszkańców. W 1990 roku Parlament Norweski przyjął ustawę o utworzeniu odrębnych przepisów podatkowych dla północnej Norwegii. Celem było wsparcie rozwoju gospodarczego północnych zakątków kraju i tym samym zatrzymanie mieszkańców oraz pozyskanie nowych.
Anna Stankiewicz tłumaczy, że Norwegia jest podzielona na strefy podatkowe. Finnmark i Nord-Troms znajdują się w strefie 5, co oznacza podatki od dochodu są niższe o 3,5% niż w innych regionach Norwegii. Dla przykładu na Svalbardzie podatek od dochodu rocznego w wysokości 800 000 koron to tylko 8%.
wiecej ?
na polonia.wp.pl
Zrodlo : polonia.wp.pl
Art.napisala: Sylwia Skorstad
 |
Zapisz sie do RRS feed tego komentarza
