Polacy.no - Polska społeczność w Norwegii

Utopia (gościnnie Chris Jones)

Palące pragnienie swobodnego życia i wędrówki
Błyszczy się w mroku
I rośnie we mnie
Chociaż trzymasz moją dłoń, nie rozumiesz
Więc tam gdzie ja idę, ciebie nie będzie

Barwne marzenia o tym by spróbować
Marzę o skosztowaniu idealnej miłości
Szukam drzwi, by otworzyć twój umysł
Poszukując lekarstwa dla ludzkości

Pomóżcie nam, toniemy
Tak zamknięci w sobie

Dlaczego deszcz, deszcz, deszcz spada na Utopię?
Dlaczego musi zabijać ideały naszego bytu?
Dlaczego deszcz, deszcz, deszcz spada na Utopię?
Jak zgasną światła, pokazując nam kim jesteśmy?

Poszukuję odpowiedzi
nie rozdanych za darmo
Ranisz w środku, czy jest we mnie życie?
Chociaż trzymasz moją dłoń, nie rozumiesz
Więc idziesz tak naprawdę zupełnie sam

Barwne marzenia, nie ma tu zakazów
Marzę swe marzenie i śpiewam by się nim dzielić
Szukam drzwi, by otworzyć twój umysł
Poszukując lekarstwa dla ludzkości

Pomóżcie nam, toniemy
Tak zamknięci w sobie

Dlaczego deszcz, deszcz, deszcz spada na Utopię?
Dlaczego musi zabijać ideały naszego bytu?
Dlaczego deszcz, deszcz, deszcz spada na Utopię?
Jak zgasną światła, pokazując nam kim jesteśmy

Dlaczego deszcz, deszcz, deszcz spada na Utopię?
Dlaczego musi zabijać ideały naszego bytu?
Dlaczego deszcz, deszcz, deszcz spada na Utopię?
Jak zgasną światła, pokazując nam kim jesteśmy
Dlaczego deszcz pada?

Wola Walki

Choć jestem młoda i bezbronna
Nie poddaję się chorobie
Walczę, wierzę i mam marzenia
Które mają swą wizję spełnienia...
Moje oczy choć pełne łez
Mają swój ukryty sens
Chcę wierzyć, że chorobę pokonam
I bólom, cierpieniu z nadzieją sprostam...
Mam w sobie wolę walki o życie
Którą w sercu mym można usłyszeć
Moje rączki tulą Was
I mówię: "Przyjaciele Kocham Was"!
Chcę walczyć i wierzyć, że się uda
Ja mam nadzieję, że Bóg mnie wysłucha
I sprawi, że te komórki nowotworowe
Staną się znów przyjazne to znaczy: zdrowie...

Ten tekst dedykuję wszystkim ludziom z nowotworami
na całym świecie, a szczególnie: dzieciom i Moim wiernym Przyjaciołom;)

Warto starać się postawić na czyimś miejscu, by poczuć siłę tej osoby...:)

Serce na dłoni

Nie chcę płakać-jesteście przy mnie
Nie chcę płakać-mówicie:"będzie wszystko dobrze"
Choć teraz boli i trudno znieść cierpienie
To niesiecie mi w serce mą cichą nadzieję
Która rozbudzi me serduszko do marzeń
Do tego bym wierzyła w moc swoich pragnień...
Niesiecie mi serca pełne mej wiary
Bo Rodzina i Przyjaciele mnie bardzo kochają...
Więc walczę o swe życie z całych mych sił
Pan Bóg zapewne w tym pomoże mi
Bo ja go proszę o siłę...
Bym miała jej zawsze w swym sercu wiele...
Niesiecie mi słowa pełne otuchy
Które me łzy powinno pogubić
Porzucić je gdzieś w zapomniane
I w zamian dać mi chwile wspaniałe...

Nie jestem ciałem, w którym mieszka dusza, jestem duszą, która ma widzialną część zwaną ciałem.
Przez ostatnie dni ta dusza obserwowała moje ciało bez chwili przerwy,
nie mówiła nic, nie krytykowała, nie litowała się-poprostu mu się przglądała.
Od bardzo dawna nie myślałam o Miłości.
Mam wrażenie, że Miłość ode mnie uciekła jakby nie czuła się mile widziana.
A jednak jeżeli przestane myśleć o Miłości będę niczym...

Poezja śpiewana...

Kobieta wróżka wkroczyła
do mojego wiersza.
Nie zamkneła drzwi
Nie poprosiła o pozwolenie.
Wiedząc jak się zachować
Nie powiem jej, aby wyszła.

Co jest słodsze od miodu pitnego?
- Poufna rozmowa.
Co jest czarniejsze od Kruka?
- Smierć.
Co jest bielsze od śniegu?
- Prawda.
Co jest szybsze od wiatru?
- Myśl.
Co jest ostrzejsze od miecza?
- Zrozumienie.
Co jest lżejsze od iskry?
- Serce kobiety pomiędzy dwojga ludźmi.

Ten utworek sprawia, że mam wene:)

Urok kwietniowych poranków

Poranki w kwietniowe dni,

gdy słonko dopiero wschodzi

są jak bajkowe sny

ich urok zewsząd pochodzi.

Łąki są takie zielone

dziś mgła się nad nimi unosi,

kwiaty w pąki złożone

słońce do tańca je prosi.

Drzewa zastygły skupione,

w takt ciszy medytują

poranną rosą skroplone,

pięknem oczarowują.

A moje Serce rośnie

z każdym kolejnym oddechem

dziękuję za magię wiośnie,

jestem szczęśliwym wolnym człowiekiem.

( Dla Ciebie Dorotko...)

Zakochaj się w październiku

zakochaj się w październiku
zakochaj na długie noce
i wietrznym jesienią krzyku
zakochaj zakochaj zakochaj

niech szumi zawodzi jesienią
szeleści ostatkiem liści
symfonia dźwięków się zmieni
a jesień pragnie miłości

jak strojna panna uwodzi
barwami zaczarowana
nie pragnąć jej się nie godzi
patrz jesień jak malowana

zakochaj się w październiku
w dziewczynie teraz jesiennej
i z wiatrem przy jego krzyku
w miłości bądź jej łabędziem